Wild Time (Corporation)

The Touch speelt 2 nummers van de Nijmeegse formatie Corporation. Corporation bestond uit Loek Schrievers (gitaar/ zang), Karel van Rijn (bas) en Paul Adriaans (drums). In 2002 hebben we het nummer Wild Time (hitsingle 1970 ?) opgenomen bij Paul Adriaans . We hebben het nummer ietsje verlengd en Paul speelt zelf mee. Voor ons een hele eer.. Paul vertelde dat de B kant " Let's try to put him down' wat hun betreft de A kant was...

Toen ze de studio in gingen bestond Wild Tim als nummer nog niet... Dat hebben ze ter plekke gemaakt. De platenbons van Negram besliste dat Wild Time de a kant zou worden... en aldus geschiedde... Let's try to put him down verhuisde naar de B kant.zeker zo goed. Vroeger speelde we dat nummer ook met de Touch.

Dat was nog in de tijd dat we een toetsenist hadden, Frans Mathijssen. Die speelde ook mee toen The Touch bij 'Maan bij nacht' speelde. Dat was een muziek programma van de KRO gepresenteerd door Manuela Kemp toen en dat was in 1997.

De hoes van de single van Corporation met van
l.n.r. Karel van Rijn,Loek Schrievers en
Paul Adriaans

Be Mine again (The Skope)

The Skope is een beatgroep uit Limburg, in eerste instantie begonnen onder de naam Froggs. In 1966 kwam hun manager Wiel Huurdeman terug van vakantie uit Italië met een singeltje wat daar een grote hit was. Het heette 'Piangi con me' en was afkomstig van The Rokes, een Engelse band in eigen land vrijwel onbekend was maar triomfen vierde in het buitenland.
Het liedje werd door The Skope voorzien van een Engelse tekst voorzien en uitgebracht als Be mine again

Aan het eind van datzelfde jaar speelde The Skope op een popfestival in Heerlen waar producer Bob Bouber ( ex-ZZ van de Maskers) het nummer hoorde en uitbracht op de verzamel-LP Beat behind the dykes. Eerst veranderde hij nog de groepsnaam van The Froggs in The Skope omdat hij die te veel op The Troggs vond lijken.

• Luister naar ' Be mine again' van The Skope op Youtube
  
  
• Of hier naar een fragmentje van het Italiaanse origineel

Omdat het nummer op de verzamel-LP nogal aansloeg werd besloten het ook op een aparte single uit te brengen. De opnamen vonden plaats in de Phonogram Studios in Hilversum en in twee uur tijd stond alles op de band, zowel de a- als de b-kant. Een optreden in het tv-programma Moef Ga Ga zorgde verder voor een ongekende populariteit. Via de platenmaatschappij kregen ze door de Amsterdamse designer Ton Verheugen gemaakte en speciaal in Parijs vervaardigde aluminium pakken om in op te treden.

Het tweede singeltje 'Wanna dance' kon echter niet in de schaduw staan van ' Be mine again' en flopte. Dat betekende meteen minder optredens en dat was eveneens de reden dat de band langzamerhand uit elkaar viel. Ook de opkomst van de discotheken aan het eind van de jaren zestig verspoedigde dit proces.

If I stay too long (Big Wheel) (E. Phillips; R. Garner) Decca AT 10 387>

Big Wheel was een Haagse band die in 1969 met If I stay too long een hit in de top 40 had.
In augustus 1969 stond het nummer 22 in de top 40.

De band bestond van 1968 tot 1971

In Big Wheel speelden onder andere

• Peter Vink, bas (ex bassist van The Q 65)
• Cyriel Havermans, zang (vertrok naar Focus)
• Shell Schellekens, drums
• Robbie van de Zwan, gitaar (ex Haigs waar ook Barry Hay kort in zat)

Het nummer If I stay too long werd gezongen door Hans van Hemert. Hans van Hemert is vooral bekend als producer (voor o.a. The Q 65). What a day, de opvolger van If I stay too long kwam niet verder dan de tip parade in december 1969.

Big Wheel was een heavy rock band die vooral Led Zeppelin-achtige nummers maakte.

Johnny Kendal and The Heralds

Zanger Johan donkerkaat richt in 1963 de Bluesgroep ' Johnny Kendal and The Heralds' op. In 1964 schrijft de band pophistorie met 'St. James Infirmary' , een bewerking van blues traditional, de eerste Nederlandse bluesclassic.

Het nummer wordt een grote hit in binnen- en buitenland en heeft al snel de status van een klassieker. De opvolger - Jezebel/Hootchie Coochie Man - bereikt de hitlijst in november 1964.

Daarna gaat het snel bergafwaarts met de band. In 1968 wordt de band ontbonden en gaat Johnny met tal van projecten. In 1972 werkt hij zelfs kort samen met Wally Tax.

Op dit moment is Johnny Kendall weer te zien in den lande samen met.. o.a. Ron Bijtelaar, Riem de Wolff, Rini Oudhuis onder de naam ' Back to the Real sixties' ,

meer vind je op de site van Ron Bijtelaar